Posts Tagged ‘inspiratie’

Films: Artificial Intelligence, Surrogates & Going Postal

Afgelopen week heb ik weer een aantal goede films gezien:

ai
Artificial Intelligence
Geen sci-fi film waarin veel geschoten wordt en alles draait om technologie bij deze film maar een mooi verhaal met emotie. De film speelt zich af in de toekomst waarbij het mogelijk is om een levensechte robot aan te schaffen: een Mecha. Monica en Henry hebben een moeilijke tijd, hun zoontje Martin ligt al lange tijd in coma vanwege een ongeneeslijke ziekte. Hij is een soort van ingevroren tot er een medische oplossing uitgevonden wordt,maar hier is weinig hoop op. Monica heeft het erg lastig er mee en Henry besluit om het allernieuwste prototype robot aan te schaffen; een kind-robot die emoties kan tonen waaronder liefde, een emotie die geen één Mecha tot nu toe heeft gehad. David komt in huis en Monica heeft het erg moeilijk mee in het begin maar uiteindelijk accepteert ze haar nieuwe robot kind. Alles gaat goed tot het ongelooflijke nieuws komt dat hun echte zoontje Martin genezen is. Als Martin eenmaal weer thuis is gaat bijna alle aandacht naar hem en niet meer naar David. Door een serie gebeurtenissen veranderd het leven van David en is hij niet meer het geliefde kind in huis. David wil een echte jongen worden zodat hij net zoveel geliefd zal worden als Martin. Een erg mooie film waarbij je echt meeleeft met David die hopeloos op zoek is naar liefde terwijl de meeste mensen robots toch als een soort ‘dingen’ zien. Ook als je niet van sci-fi houdt is deze film een aanrader.
Cijfer: 9

SURROGATES
Surrogates
Ook een film over robots maar dan op een andere manier. Ook deze film speelt zich af in de toekomst, waar mensen niet een robot voor zichzelf kopen maar een robot van zichzelf: een surrogate. Door middel van geavanceerde technologie kan je je surrogate door het leven laten gaan en zelf alles meemaken wat de surrogate doet. Voordeel: veilig thuis loop je geen gevaar en als je surrogate een ongeluk krijgt is hij stuk maar jij niet. Geen gevaar meer, geen angst, alles kan. En een ander voordeel: je kan je surrogate er een stuk knapper en jonger uit laten zien dan dat je zelf bent. Alles gaat z’n gangetje met de nieuwe technologie tot er ineens een aantal surrogates aangevallen wordt. Niet alleen de surrogates gaan stuk maar ook diegene die de surrogate bestuurt, iets wat niet mogelijk hoort te zijn. Politieagent Greer gaat op onderzoek uit en komt in een hele toestand van samenzweringen en verzet van de anti-surrogate groep de ‘Dreads’ terecht. Een goede film met hier en daar de nodige sci-fi actie. Het zet je ook aan het nadenken van of je leven nog wel echt een leven is als je alles eigenlijk alleen maar ‘echt’ beleefd in je hoofd. En hoe je weet je of je iemand kan vertrouwen als je niet eens weet of de persoon die de surrogate bestuurd wel echt de persoon is die je voor je hebt?
Cijfer: 8

going-postal-medium
Going Postal
Een heel ander genre dan de twee films die ik hierboven noemde. Going Postal is de verfilming van het gelijknamige boek van Terry Pratchett. Pratchett is bekend van zijn serie Discworld boeken: komische fantasy boeken die zich afspelen op een platte wereld gedragen door olifanten die op een gigantische schildpad staan. Going Postal gaat over Moist von Lipwig die na jaren mensen oplichten en geld verduisteren, wordt opgepakt en ter dood veroordeeld. Op het laatste moment wordt zijn leven gered in ruil voor dat hij het vervallen postkantoor in Ankh-Morpork moet heropenen. Dit lijkt simpel maar dat is het totaal niet nu er veel concurrentie is van de Clacks (berichten die via torens worden verstuurd) en de nogal evil leider hiervan. In het postkantoor moet Moist het doen met de oude postmaster die na al die jaren nog steeds op zijn plek zit omringd door duizenden onbezorgde brieven, de jonge Stanley die een obsessie heeft met het verzamelen van pins (ja doodnormale spelden) en de golem Mr Pump. Toen ik de film ging kijken was ik een beetje bang of de humor van het boek wel terug zou komen maar dit doet het zeker! En ook geen een grapje is weggelaten want de film bestaat uit twee delen van 1,5 uur, een redelijk lange zit dus. Maar dat is niet erg want de film is net als het boek spannend en humoristisch.
Cijfer: 9

Films: Enemy of the State, God Bless America & Klovn

Ik heb al een tijdje veel films op mijn lijstje staan die ik ook nog eens wil zien. Nu Netflix in Nederland kwam besloten we een proefabonnement te nemen en we hebben dit weekend gelijk al drie films gekeken! Jammer genoeg zijn niet alle films die ik nog eens wil zien beschikbaar bij het standaard abbonement op Netflix (dan moet je meer gaan betalen) maar ik kan in ieder geval veel goedkoper veel meer films zien dan je bij die gierige knakkers van de Videoland hier in het dorp kan huren. Ik wil graag met jullie delen welke films ik gezien heb dus ik heb vanaf nu een nieuwe categorie op mijn blog: “Films”. Ik begin gelijk met de films die ik afgelopen weekend gezien heb:

Enemy of the State 1
Enemy of the State
Enemy of the State gaat over een aantal personen die door toevalligheden als ‘gevaarlijk’ worden gezien door de National Security Agency. In de film blijkt dat je echt voor de kleinste dingen ineens als vijand van de staat gezien kan worden. Iets wat in de werkelijkheid ook gebeurd als je weer eens op het nieuws hoort dat er een familie afgeluisterd werd vanwege het noemen van woorden die mogelijk te maken zouden kunnen hebben met terrorisme. Gebruik de woorden Afghanistan, backpack en een of ander schoonmaakmiddel en de alarmbellen gaan gelijk al af bij de NSA. In de film overkomt zoiets dergelijks advocaat Robert Clayton Dean. De NSA gebruikt, zonder dat de nieuwe telecommunicatiewet erdoor was, gewoon alle middelen om elk klein dingetje van je af te luisteren. Een bizarre achtervolging volgt waarin blijkt dat de NSA eigenlijk gewoon ‘eng’ is omdat ze buiten alle wetten om te werk gaan. Soms lijkt het onwerkelijk maar het nieuws van de laatste tijden laat zien dat deze praktijken gewoon werkelijkheid zijn. Een erg goede film waar je constant op het puntje van je stoel zit.
Cijfer: 8

godblessamerica
God Bless America
Toen ik de beschrijving van deze film las, leek het me een echt slechte actie film zonder verhaallijn. Het tegendeel bleek want het bleek echt een goede film te zijn! Frank is een gescheiden man die een huis woont met als buren een asociale buurman, een kibbelende vrouw en een krijsende baby. Hij brengt zijn vrije tijd vaak door voor de tv, ook al vindt hij de programma’s verschrikkelijk. Frank ergert zich dood aan het feit dat de Amerikaanse samenleving zo erg achteruit gaat en alleen maar oppervlakkigheid laat zien. Op tv worden verwende nesten uitgelicht die een verjaardagsfeestje van tienduizenden dollars willen, mensen die niet kunnen zingen belachelijk gemaakt en reality-stars die alleen maar aan het bekvechten zijn. Frank is het allemaal zat, Amerika is niet de Amerika meer die het ooit was. Frank besluit er iets aan te doen, ontmoet toevallig de jonge Roxy die het met Frank’s ideeën eens is en ook wel eens wat actie wil zien, en dan.. tsja.. dat ga ik niet verklappen, daarvoor moet je de film toch echt zelf kijken. Want het is een erg goede film over het huidige oppervlakkige America en er komt ook nog een flinke portie, soms wat hilarische, actie in voor.
Cijfer: 7,5

klovn
Klovn – The Movie
Deze Deense film gaat over twee mannen, Frank en Casper, die op een kano tocht gaan. Niet om de natuur te zien, maar om vrouwen te versieren. Dit vertellen ze natuurlijk niet aan hun vrouwen. Dan blijkt vlak voor vertrek dat Frank’s vrouw zwanger is. Ze twijfelt of ze de baby moet houden omdat ze Frank geen goed vaderfiguur vindt. Frank en zijn vrouw moeten die week babysitten op Bo, het kind van een bevriend stel die op hun Honeymoon is. Frank besluit Bo mee te nemen op hun kano trip om te bewijzen dat hij een goede vader is en dit kan natuurlijk alleen maar fout gaan.. Het is een grappige film, niet zo hilarisch als de reviews zeggen, maar toch soms wel echt tenenkrommend wat Frank en Casper nou weer overkomt. De film komt wat traag op gang maar als de mannen eindelijk in hun kano zitten is het een leuke grappige film.
Cijfer: 6

Ik lees: 30 second theories

Deze categorie heette voorheen ‘Reading’. Hier laat ik zien welke interessante boeken en tijdschriften ik  op dit moment aan het lezen ben.

Ik lees nu: ’30 second theories’ uit de ’30 seconds’ series van uitgever ‘Icon Books’. Ik heb dit boek gekocht in de winkel van de Saatchi Gallery in London. In die galleryshop hadden ze superveel leuke boeken en gadgets waaronder dit boek.

Mijn vriend Thomas weet veel van wetenschap. Hij heeft scheikunde gestudeerd, leest van die wetenschapsblaadjes en vind het ook gewoon interessant. Tijdens het kijken naar programma’s op discovery channel of het lezen van zo’n tijdschrift komt hij vaak met verhalen waarom die en die theorie zo interessant is. Maar vaak snap ik de basis al niet waardoor de rest van zijn verhaal al helemaal niet meer te begrijpen is voor mij. Niet dat ik het niet interessant vind, dat vind ik juist wel. In 6vwo wilde ik samen met mijn vriendin Laura ons profielwerkstuk over Quantum Mechanica doen. Dit idee hebben we toen maar laten vallen toen we keihard werden uitgelachen door onze natuurkunde leraar die dit onderwerp veel te moeilijk vond voor ons. Dat is dan ook het probleem met waarom ik veel wetenschappelijke theorieën niet goed snap: de uitleg is altijd lang, moeilijk en niet door heen te komen. Daarom vond ik dit boek zo interessant. Zoals de titel al zegt: In slechts 30 seconden (afhankelijk van je leestempo natuurlijk) worden verschillende bekende theorieën in verschillende categorieën uitgelegd.

Dus hopelijk kan ik na het lezen van dit boek ook meepraten met Thomas en zijn wetenschapsprogramma’s. En als ik dan later ook nog met zijn scheikunde blaadjes wil bijblijven kan ik altijd nog ’30 second elements’ lezen waarin alle belangrijke scheikundige elementen worden uitgelegd.

Meer informatie over de ’30 seconds’ serie is te vinden op de site van Icon Books. www.iconbooks.net/?s=30-second

30-second-theories-1-30-second-theories-976x976

Mooie Merken – Mini Empire

Deze categorie heette eerst ‘Great Products’ maar aangezien ik met mijn blog van Engels naar Nederlands geswitcht ben leek het me wel mooi om een leuke Nederlandse titel er bij te bedenken: ‘Mooie Merken’. In deze categorie laat ik dus merken en producten zien die ik mooi vind.

In deze blog het merk Mini Empire. Dit Zweedse merk maakt vrolijke, maar ook een beetje gekke, illustraties. Hun focus ligt op gekke dieren en diepe bossen (“Odd animals and deep woods” volgens hun site). Ik ben helemaal fan van hun mix van zwart-wit en kleur. Vooral de gek-uit-zijn-ogen-kijkende-uil is een van mijn favorieten. Zelf heb ik helaas nog niks van hun in huis maar als mijn portemonnee het weer toelaat ga ik zeker zo’n mooie zwart-wit poster kopen, een setje ansichtkaarten en dat leuke gekleurde ronde dienblad met de gekke uil er op.

mini-empire.se

miniempire02

miniempire07

miniempire09

miniempire05

miniempire08

miniempire01

miniempire04

miniempire10

De uitblinkers van Lowlands 2013

Afgelopen weekend was ik voor de achtste keer naar Lowlands toe. Het was weer super! De laatste paar jaar heb ik bij het zien van de line-up niet gelijk meer een hele lijst namen waar ik heen wil. Niet dat dit slecht is want ik heb hierdoor juist veel nieuwe supergoede artiesten ontdekt. Met Thomas heb ik een aantal avonden via de Lowlands lijst veel bands geluisterd en van diegene die we leuk vonden de albums gedownload (en de goede later natuurlijk ook gekocht ;) ). Zo kwam ik op een leuk lijstje uit en veel nieuwe ontdekkingen. Typisch Lowlands speelden deze natuurlijk weer allemaal tegelijk.. Dus het werd wat keuzes maken.

Forest Swords, Nero, Mmoths, Jake Bugg en Robert DeLong heb ik helaas moeten skippen en helaas zei London Grammar hun show af. Van Hurts en The Joy Formidable heb ik allebei alleen de laatste aantal nummers gezien maar wat ik er van hoorde was dat bij The Joy Formidable niet zo erg omdat het toen pas begon te knallen. Verder heb ik veel leuke bands ontdekt waar ik zeker nog eens heen wil waaronder MT Wolf, Daughter en MS MR. Verder kende ik Austra al een beetje voordat het bekend werd dat ze op Lowlands zouden spelen maar hun optreden heeft me echt overtuigd. Ik ben nu echt fan en ga in november ze nog een keer zien! Verder natuurlijk een van de hoogtepunten was The Knife maar dat wist ik al van tevoren want ik had de show al gezien in Paradiso. Hieronder een selectie filmpjes van mijn favo lowlands artiesten van 2013. Live opnames hiervan werden helaas niet uitgezonden via de Lowlands en 3voor12 site dus ik heb een aantal clips opgezocht:

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=DbExTln48Go&w=560&h=315]
The Knife – Shaking the habitual show

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=JuoQgkPKplQ&w=560&h=315]
Austra

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=PNDoOEa5z8w&w=560&h=315]
MT Wolf

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=uUWrcFpmI5U&w=560&h=315]
Daughter

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=47iXIEkNYvM&w=560&h=315]
MS MR

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=00ZHah-c0hQ&w=560&h=315]
Bat for Lashes

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=dxjffkFAnf8&w=560&h=315]
Hurts

Die ene boom in het overvolle bos

Voor mijn afstudeerscriptie, die ik geschreven heb in 2011, heb ik onderzocht hoe de muziekindustrie door de digitalisering veranderd is en nog steeds aan het veranderen is. Het internet geeft vele mogelijkheden en bands zijn minder afhankelijk van de grote industrie. Maar dit heeft er ook voor gezorgd dat de muziek zelf minder waard is geworden. Downloaden wordt steeds normaler. Voor bands kan een download een middel zijn om een nieuw album te promoten maar op hetzelfde moment zorgt dit ook voor minder inkomsten. Ook zorgt de digitale wereld voor minder inhoud. De mooie platenhoezen en interessante merchandise, die voorheen heel populair waren, lijken steeds meer te verdwijnen en bands lijken alleen nog maar zichtbaar te zijn via sites, bandcamp en facebook.

Plain Bagels
Het is jammer dat het totaalplaatje steeds minder waard lijkt te worden terwijl het oh zo belangrijk is bij het neerzetten van een goed band-merk en het creëren van een fanbasis. Luisteren is niet het einddoel. Er is veel meer om de muziek heen wat ook van groot belang is, ook al wordt dit vaak opzij geschoven in het digitale tijdperk. De band The Black Atlantic omschrijft dit als het listen-love-buy principe. Als iemand naar de muziek geluisterd heeft en deze goed vind dan zijn er nog cd’s, vinyl, mailinglists, shirts en concertkaarten beschikbaar. En in de digitale wereld die overspoelt wordt door verschillende soorten bands zijn deze offline-media juist zo belangrijk om op te vallen als band. Een van de belangrijkste media waarin dit bereikt kan worden en waarbij verschillende kunstdisciplines samen gebracht worden is daarbij nog steeds: het album.

Onderscheiden is belangrijk want veel bands vervallen in een kunstje wat al vaker gedaan is. Er worden veel oude albumhoezen nagemaakt en veel bands vervallen in een bepaald stereotype van een muziekstijl. Een band hoeft zich niet per se meer vast te houden aan het standaard hoesje en -merchandise. Een band kan juist opvallen door iets aparts te doen met hun merchandise en album en hiermee ook gelijk hun muziekstijl een gezicht geven. Ariel Hyatt van MusicThinkThank zei in een artikel: “Most artists are only serving their audiences bagels all the time. Plain Bagels. Over and over again. Uninteresting.”

”Je moet toch opvallen?”
Ontwerpbureau Hotel beoordeelde in 2010 de 3voor12-award genomineerde bands op het uiterlijk van de cd hoes. Zij vonden onder andere dat de band ‘De Jeugd Van Tegenwoordig’ veel te braaf was gebleven in het ontwerp van de hoes terwijl de band zelf creatief is en een beetje gek. “Trap dan die hele plaat aan gort, stop de stukken in een condoom ofzo en geef een link waar het album gedownload kan worden, je moet toch opvallen?” aldus Ferry van Zijderveld van Hotel. Bands moeten zich niet tegen laten houden door de standaardregels voor de cd-hoesjes die in het verleden golden. Er is veel meer mogelijk dus waarom zou je daar geen gebruik van maken?

Fans willen iets in unieks in handen hebben. Want waarom zou je een cd kopen die bestaat uit een plastic hoesje met een stukje papier erin waar een plaatje op staat? Dan kan je net zo goed het album downloaden want de fysieke versie heeft zo geen meerwaarde. En verder is het natuurlijk gewoon zonde dat als je een fysiek album uitbrengt niet de grenzen van het medium opzoekt, dan kan je het net zo goed bij een downloadje houden..

Knutselwerkjes, krijtborden, kookboeken en computerchips
De band My Bubba & Mi is een voorbeeld van een band die wel iets speciaals heeft gedaan met hun album. Ze hebben gebruik gemaakt van verschillende materialen voor de albumhoes zoals plastic zakjes, opgeplakte fotootjes en oude vinyl hoezen. Het album ziet er knutselachtig uit waardoor het persoonlijk overkomt en dat is natuurlijk hartstikke leuk om te kopen. Als een band iets aparts wil doen met materialen is dit wel vaak te duur om in grote getalen te produceren. Daarom wordt er vaak gekozen om een standaard versie in grotere oplage te produceren en een iets duurde special edition in kleinere oplages. Zo kan je als band nog steeds uniek overkomen en ook nog je kosten er uit halen. Fresku bedacht als voorkant voor zijn album een zwarte achtergrond met daarop in witte krijtletters ‘Fresku’. In de hoge oplage versie kwam dit concept niet helemaal over omdat dit op gewoon papier gedrukt werd. Daarom maakte hij een speciale editie waarbij de voorkant echt van krijtbord is met letters van echt krijt.

Uniek zijn kan ook in de vorm van iets extra’s wat een fan krijgt bij het album. Onno Smit van de band Lefties Soul Connection nam een soloplaat op waarbij bevriende muzikanten mee deden: “Beans & Fatback”. Deze deden dit gratis in ruil voor een lekkere maaltijd na afloop. Onno besloot dit later te verwerken in het album en presenteerde een album inclusief boek met de recepten die tijdens de opnames gekookt werden.

Met de hoes zelf kan ook veel geëxperimenteerd worden. Zo bracht muzikant Tristan Perich een album uit met één nummer “1-bit Symphony”. Het nummer was niet op de gewoonlijke manier te luisteren door middel van een cd. In het plastic cd-hoesje zijn computerchips ingebouwd en aan de zijkant van de hoes zit een aansluiting waarop een koptelefoon aangesloten kan worden. Deze muzikant heeft dus erg handig gebruik gemaakt van de mogelijkheden die de digitalisering te bieden heeft en drijft op deze manier ook zelfs de spot met het normale plastic cd-hoesje.

Het album als promotiemiddel
De band Waiting for Lenny heeft hun cd bedrukt alsof het een hamlap is en het hoesje gemaakt in de vorm van een vleesverpakking. De band heeft hun cd in koelkasten van radiozenders en tv-programma’s gelegd. Deze krijgen natuurlijk stapels met albums binnen maar de hamlamp-cd viel gelijk op!

De band The Stutters heeft ook gebruik gemaakt van een origineel podium om hun album op te presenteren. Zij huurden tijdelijk een pand in Amsterdam waarin zij een platenzaak openden genaamd “Le Shop”. De enige letter die in de rekken stond is de letter S en de enige cd die te koop was, was de cd van de band zelf. Dit idee van de “guerillawinkel” wordt steeds vaker gebruikt bij promotie acties. Door dit soort winkels valt de cd meer op dan in een gewone platenzaak en kan de band hun album presenteren aan een grotere doelgroep, namelijk het publiek wat in de stad aan het winkelen is. Ook al kennen deze mensen de muziek niet, de actie zelf interesseert mensen waardoor ze gaan kijken wat het nou eigenlijk is. En als ze er toch zijn kunnen ze ook gelijk de muziek horen en dit kan hen aanzetten tot het kopen van het album.

Kortom: Het album is nog steeds van groot belang bij zowel de identiteit als de promotie van een band. Dus weg met die standaard plastic hoesjes en download-only’s. Zoek de creativiteit op om tot iets bijzonders te komen en wees die ene opvallende boom in dat overvolle band-bos.

1 2 3 4 10